There are no categories in this blog.

Location: BlogsNisarat
Posted by: nisarat	6/3/2009 2:23 PM
สัมผัสอารยธรรมเก่าแก่และประเพณีที่เป็นเอกลักษณ์ของพม่า อิ่มบุญ....นมัสการ 3 มหาบูชาสถาน มหาเจดีย์ชเวดากอง เจดีย์ศักดิ์สิทธิ์ คู่บ้านคู่เมืองพม่า เจดีย์ชเวมอดอว์ “เจดีย์จมูกร้อน” พระมหาเจดีย์ศักดิ์สิทธิ์ แห่งกรุงหงสาวดี ไจ๊ก์ทีโย (พระธาตุอินทร์แขวน) อันศักดิ์สิทธิ์ ตึงๆ ครืดดด ............ หลังจากที่ได้ยินเสียงล้อเครื่องบินแตะสนามบินไม่นาน เสียงหวานๆใสๆ ของแอร์ประจำเครื่องบินก็ดังกังวานขึ้นมา ว่า “ขณะนี้สายการบินไทยแอร์เอเชียได้นำท่านผู้โดยสารเที่ยวบิน FD 3770 เดินทางถึงสนามบิน นานาชาติย่างกุ้งแล้ว ขอบคุณที่ใช้สายการบินไทยแอร์เอเชีย หวังเป็นอย่างยิ่งว่าสายการบินไทยแอร์เอเชียจะได้มีโอกาสรับใช้ท่านในโอกาสหน้าค่ะ” เย้ๆๆๆ ดีใจจังเลย ถึงพม่าโดยสวัสดิภาพ หลังจากที่ต้องเผชิญกับการบิน ผ่านสภาพดินฟ้าอากาศที่ไม่ค่อยเป็นใจสักเท่าไหร่ เพราะฉะนั้นก้าวแรกแต่สนามบินเมงกาลาดอนที่ย่างกุ้ง ก็เลยต้องจับหัวจับหูดูแล้วว่ายังครบสามสิบสองหรือเปล่า และด้วยความเป็นสายการบินโลว์คอสทำให้ผู้โดยสารต้องนั่ง Shuttle Bus จากตัวเครื่องเพื่อเข้าสู่อาคารผู้โดยสารที่ปรากฎอยู่ตรงหน้า จากสภาพรถที่ได้ประจักษ์แก่สายตานั้น ประหนึ่งรถเมลล์ร้อนบ้านเราเมื่อสัก 20 ปีที่แล้ว สภาพเก่าได้ใจจริงๆ ในใจคิดขึ้นมาทันทีและหันไปสบตากับเพื่อนซี้อีก 2-3 อีกท่านที่เดินทางมาด้วยกันว่างานเข้าแล้วตรู JOB-IN JOB-IN นึกในใจ “เอาหล่ะวะมาถึงแล้วลองดูสักที อาจจะมีอะไรที่น่าสนใจในประเทศที่ถูกปกครองด้วยรัฐบาลทหาร อย่าง พม่า” ประสูสู่พม่าเริ่มกันที่ อาคารสนามบินกันก่อน ดมจากกลิ่นแล้วน่าจะสร้างเสร็จได้ไม่นาน ถึงแม้ขนาดจะไม่ใหญ่ แต่ก็มีความทันสมัยใช้ได้ อันนี้สอบผ่านค่ะ เดินเข้ามาในอาคารผู้โดยสาร ก็ต้องเดินผ่านด่านตรวจสุขภาพ โดนเครื่องมือเช็คอุณหภูมิยิงปี๊ดๆ ที่มือเพื่อดูว่าเป็นไข้หวัดหมูหรือเปล่า พร้อมกับยื่นเอกสารที่กรอกมาบนเครื่อง หลังจากนั้นก็ต้องมาผ่าน ต.ม. หรือ ตรวจคนเข้าเมือง ซึ่งอาจจะเป็นเพราะคนใช้บริการไม่มากเท่าไหร่ ก็เลยดูเหมือนไม่ค่อยเป็นระบบสักเท่าไหร่ แต่ก็แค่เรื่องเล็กน้อยไม่ว่ากัน เสร็จจาก ต.ม. ก็เดินมาเอากระเป๋าที่สายพาน มีสายพานไม่เยอะ แต่ก็ถือว่าใช้ได้รอไม่นาน อาจจะเป็นเพราะผู้โดยสารไม่เยอะเท่าไหร่ ก้าวออกจากสนามบิน ก็ต้องบอกว่ารู้สึกว่าอากาศไม่แตกต่างจากบ้านเรา ร้อน และ ชื้น เพราะฝนตก เอาหล่ะสิ ออกจากสนามก็เจอฝนเลย คิดในใจเล่นๆ ว่าสงสัยคงจะเจอฝนตลอดทริป (มาจนถึงตอนนี้ คิดด่าตัวเองอยู่ในใจว่าไม่น่าคิดอย่างนั้นเลย สมพรปากจริงจริ๊ง) ออกมาจากสนามบินก็มีรถโค๊ชมารอรับ ฟังดูดีเนอะ แต่รถโค๊ชที่ว่าเก่าได้อีก แถมมีกลิ่นอีกต่างหาก เอาน่า ไม่ว่ากัน ถือว่ามาเที่ยวแบบลุยๆ แล้วกัน ขึ้นบนรถก็พบกับไกด์ท้องถิ่นเป็นผู้ชาย แต่มีชื่อว่า คุณดาว ซึ่งก็ออกมาแนะนำตัว และก็บอกเราว่าจะพาเราไปไหนบ้าง สำเนียงของคุณดาวนั้น ถือว่าเป็นคนพม่าที่พูดไทยได้ดี สื่อสารรู้เรื่อง หรืออาจจะเป็นเพราะคุ้นเคยกับสำเนียงนี้ตั้งแต่ที่บ้านแล้วก็ว่าได้ หึหึหึ สำเนียงที่ว่านี้จะเป็นแบบ ไม่มีการผันวรรณยุกต์ ไม่มีตัวสะกด พูดไปเรื่อยๆ ดีนะเนี่ยที่ฝึกมาดีตั้งแต่อยู่ที่บ้านที่กรุงเทพ ไม่งั้นหล่ะแย่แน่เลย บนรถนั้นหลังจากกล่าวตอนรับแล้ว ไกด์ก็แนะนำว่าควรจะแลกเงิน ซึ่งก็มีบริการบนรถยนต์ เศรษฐีอย่างเราก็เลยกดแลกไปซะประมาณ 25,000 ไม่ใช่บาท หรือ ดอลลาร์ แต่เป็นเงินจั๊ดของพม่า ซึ่งก็ตกเท่าเงินบาทไทยเราประมาณ 1000 บาทเท่านั้นเอง (1000 จั๊ด = 40 บาท)แหะๆๆๆ พูดให้ดูเว่อร์ไปงั้นแหละ ไม่ได้เศรษฐีอะไรหรอก สำหรับที่ที่จะไปกันในวันแรกจุดมุ่งหมายหลัก เราจะเดินทางออกจากย่างกุ้ง หรือ เมืองยางโกง (Yangon) ไปสู่เมืองหงสาวดี หรือ เมืองบาโก (BAGO) ตามภาษาท้องถิ่น ซึ่งเป็นเมืองหลวงเก่าแก่ของอาณาจักรมอญโบราณที่มีอายุเก่าแก่กว่า 400 ปี ซึ่งอยู่ห่างจากย่างกุ้งประมาณ 80 กม. ใช้เวลาเดินทางประมาณ 2 ชั่วโมง (นั่งคิดเล่น คร่าวๆว่า 80 โลใช้เวลา 2 ชั่วโมง หูยยย ^_^ !!!!! ตายหล่ะหว่า ตกชัวโมงละ 40 โลเท่านั้น หันไปถามคุณแบงก์เพื่อนรัก ว่าคิดผิดหรือเปล่า ซึ่งก็รับการยืนยันว่าถูกต้องแล้ว) คิดเอาเองแล้วกันว่าสภาพถนนจะเป็นยังไง ระหว่างทางจาก ย่างกุ้งสู่หงสา เราจะผ่านในส่วนของสุสานสัมพันธมิตร ซึ่งเป็นอนุสรณ์ตั้งแต่สมัยพม่ารบกับญี่ปุ่นในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ซึ่งที่บอกว่าผ่าน นั่นก็คือการผ่านจริง ๆ เพราะ ทันทีที่ไกด์บอกว่าเป็นสุสานสัมพันธมิตร รถก็ได้แล่นผ่านเลยไปประมาณ 50 เมตรแล้ว ก็ต้องชะเง้อชะแง้มองหากันไป (เอากะเค้าสิ) แต่จริงๆ แล้วที่แรกที่ทัวร์ของเราจะลงไปเยี่ยมชม และ นมัสการ ก็คือ วัดไจ๊ก์คัดไว (Kyat Kat Weing) -- ในที่นี้ ไจ๊เป็นภาษามอญแปลว่าวัด -- เพื่อทำบุญใส่บาตรข้าวสวยแด่ภิกษุ สามเณร จำนวน 1,200 รูป สถานที่แห่งนี้เป็นโรงเรียนสอนพระพุทธศาสนานักธรรมชั้นตรี, โท การตักบาตรที่นี้ไม่ได้เตรียมอาหารเป็นชุดๆ เหมือนบ้านเรานะ แต่จะเป็นข้าวหม้อใหญ่ เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 1 เมตร บรรจุข้าว ซึ่งดูจากสภาพแล้ว ไม่ใช่หอมมะลิแน่นอน เป็นข้าวสวยที่อยู่ในสภาพที่ไม่สวยเท่าไหร ส่วนอาหารอย่างอื่นๆ ก็จะถูกจัดไว้เป็นสำรับอยู่แล้ว ในห้องฉันภัตตาหารของภิกษุ แอบเข้าไปดูก็เห็นว่าสำรับอาหารที่ว่ามีอยู่สองอย่าง ก็คือ แกงซึ่งเหมือนต้มจับฉ่ายบ้านเรา ส่วนอีกอันนึง ไกด์บอกว่าเป็น น้ำปลาร้าต้มใส่พริก ซึ่งเป็นอาหารขึ้นชื่อของพม่าเค้า (เห็นแล้วก็ยิ้มแหยๆ เพราะเป็นคนไม่ทานปลาร้าก็ได้แต่พูดตามารยาทว่าถ้ามีโอกาสก็จะลอง แต่ก็รู้อยู่แก่ใจว่า หัวเด็ดตีนขาดยังไง ก็ไม่มีทางได้ผ่านเข้าไปในระบบอาหารของดิฉันเอย่างแน่นอน) วิธีการใส่บาตรจะเป็นแบบนี้ คือ พระสงฆ์ จะเดินเรียงคิวกันมา เราก็แค่ชะโงกหน้าไปตักข้าวในหม้อใบใหญ่แล้วก็ใส่ไปในบาตรก็เท่านั้น ฟังดูง่าย แต่ไม่ง่ายเพราะอย่าลืมว่าพระสงฆ์ที่ว่า ไม่ได้มีรูปหรือสองรูป ใส่เสร็จถึงขั้นหอบกันเลยทีเดียว เหนื่อยกันแล้ว ไกด์ก็พาไปทานข้าวที่ ภัตตาคาร Kyaw Swar (จำไม่ได้ว่าอ่านว่าอย่างไรขออภัยด้วยนะคะ ) ขึ้นชื่อว่าภัตตาคาร ต้องไฮโซแน่นอน ก้าวลงจากรถเห็นภัตตาคารแล้ว หายหิวทันที สภาพเหมือนร้านอาหารเก่าๆ บ้านเรา แต่ก็ทำไรไม่ได้เพราะไกด์บอกว่าดีสุดในหงสาแล้ว ไม่ว่ากันอาหารอาจจะอร่อยก็ได้ แต่พอได้ทานก็คิดว่าอาหารก็ไม่เลวเหมือนกันนะ (อาจจะเป็นเพราะว่าหิว เห็นวัวตัวเท่าสุนัข) และก็มีโอกาสได้ลองชิมเบียร์ท้องถิ่น ชื่อว่าเมียนมาร์เบียร์ ควบคู่กับไปมื้ออาหาร “ราชา” จริงๆ เลยเรา ทานข้าวเสร็จเราก็ขึ้นรถเพื่อเดินทางไปยังที่ต่อไป หลังอาหารกลางวัน ก็ได้เดินทางไปนมัสการเจดีย์ชเวมอดอว์ (Shwemawdaw Pagoda) คนไทยนิยมเรียกว่า พระมหาเจดีย์มุเตา ซึ่งเป็น เจดีย์ใหญ่คู่บ้านคู่เมืองที่สูงที่สุดของหงสาวดี และยังเป็นที่เคารพสักการะของชาวมอญและพม่ามาช้า ท่านที่ไปจะได้เห็นเจดีย์ที่หักลงมา ซึ่งคนพม่าเค้าบอกว่าให้เอาหน้าผากไปแตะแล้วอธิษฐานให้สุข๓พแข็งแรงแล้วจะได้ผล (ก็ลองดูนะคะ แต่เค้าให้แตะ ดิฉันกลัวจะไม่ได้ผล ก็เลยลองโขกเค้าไปสักที ออกมาก็รู้สึกมึนๆ ไม่เห็นจะรู้สึกแข็งแรงแต่อย่างใด แต่ที่แน่ๆ เจดีย์แข็งแน่นอน คอนเฟิร์ม !!!) เสร็จจากเจดีย์มุเตา ขึ้นรถเตรียมจะไปต่อที่เมืองไจ๊ก์ทีโย ( kyaikhtiyo ) สถานที่ตั้งของ ไจ๊ก์ทีโย (พระธาตุอินทร์แขวน) ลืมบอกไปว่าทุกๆ ครั้งที่จะขึ้นรถเดินทางจะต้องเข้าห้องน้ำให้เรียบร้อยเพราะห้องน้ำไม่ได้หาง่ายๆ เหมือนบ้านเรา ถ้าฉุกเฉินจริงๆ คงจะต้องลากโสร่งเข้าทุ่งกันเลยที่เดียว ........ สำหรับเส้นทางสู่ไจ๊ก็ทีโยเป็นยังไง เดี๋ยวมาเล่าต่อในภาคหน้าดีกว่า .......... รับรองไม่ธรรมดา ผู้ชายก็ผู้ชายเหอะ เห็นแล้วยังหนาว ^_^ !!!!

JeeJa (3)

1. เสิร์ฟข้อมูลร้อน เกาะติดความเคลื่อนไหวรอบโลก พร้อมเจาะลึกประเด็นดัง กับ MJ จ้า