There are no categories in this blog.

Location: BlogsChanida
Posted by: chanida	11/13/2009 4:58 PM
ชื่อตอน : ไหว้พระใหญ่ เดินทางไกล ไม่ไหวจะเคลียร์ เพลีย ๆ กลับบ้าน วันที่ 4 ของทริป ก็เท่ากับว่าเราเหลืออีกวันเดียวก็จะได้กลับจากญี่ปุ่นกันแล้วค่ะ พวกเราก็เลยขอป่วนเมืองด้วยเสื้อลายหัวใจ Comme des Garçons ที่เดินไปไหนมาไหน มีแต่คนมอง (ยัยพวกนี้มันบ้าหรือไง เห่อซะไม่มี) บล็อกนี้จะเล่าเรื่องกันด้วยภาพเช่นเดิมเพื่อจะได้หาคำตอบของชื่อตอนที่ว่า “ไหว้พระใหญ่ เดินทางไกล ไม่ไหวจะเคลียร์ เพลีย ๆ กลับบ้าน” ไม่ชักช้าดีกว่าคไปกันเลยยย วันที่ 4 - KAMAKURA-TOKYO TOWN-BKK 1. วันก่อนที่ไปเดินฮาราจุกุเหล่าสาว ๆ ก็มุ่งตรงไปที่ร้าน Comme des Garçons ดีไซน์เนอร์ญี่ปุ่น ที่โน้นถูกว่าที่นี่ตั้งเยอะ เลยกวาดกันมาคนละตัว สองตัว สามตัว พอดีรุ่นนี้มันก็มีอยู่มีกี่สี ไม่กี่แบบอย่างที่เห็นในรูปนิ่ละค่ะ ประกอบกับเป็นฤกษ์งามยามดีเลยใส่มันซะพร้อม ๆ กันไปเลย อ่อ...วันนี้เราตกลงว่าจะขอไหว้พระเพื่อเป็นสิริมงคลกับทริปนี้ (ตอนใกล้จะกลับแล้วเนี้ยน่ะ!!) แหม..ก็ต้องเข้าใจนะคะว่าเวลามีจำกัด และพวกเราก็วางแผนกันเองค่ะ เหมือนเคยนะคะว่าการออกเดินทาง ไปจมอยู่ที่สถานีตั้งต้นเพื่อหาเส้นทางมาอยู่นาน แต่จนแล้วจนรอด ยืนรถไฟมาประมาณ 1 ช.ม. ก็ถึงค่ะ และไม่ใช่ยืนธรรมดา แต่ยืนแบบเบียดเลยละค่ะ คนเยอะมากกกกกรถไฟสายที่ตรงไปยังคามาคุระเพื่อไหว้พระใหญ่ ไดบุตสึนั่นเอง 5 สาวหัวใจสิงห์ ^O^ เลยถ่ายรูปเมื่อเห็นว่าเจ้าประตูนิ่ต้องเป็นสัญลักษณ์อะไรซักอย่างแน่เลย 2. พอถึงสถานีปุ๊บ ก่อนมาถามเค้าจ้าหน้าที่โรงแรมที่เชี่ยวชาญภาษาอังกฤษแล้วค่ะว่า ออกจากสถานีเดินตรงไปแล้วเลี่ยวซ้าย เดินไปเรื่อย ๆ จะถึงวัดคามาคุระ ระหว่างทางเดินไปวัดก็มีร้านกระจกกระจิก ขายของพื้นเมืองก็มี อย่างเช่นเกี๊ยะ ชุดกิโมโน ก็เพลิดเพลินกันไปค่ะ 3. แม้ไม่รู้ที่มา แต่ก็ขอถ่ายไว้ก่อน และอย่างที่เล่าในวันที่ 2 นะคะ ตอนที่ล่องทะเลสาบอาชิ มองไกล ๆ ไปเห็นประตูเมืองทางน้ำของญี่ปุ่น ประตูแรก ๆ รูปร่างหน้าตาก้ประมาณนี้อะคะ (ถ้าข้อมูลผิดขออภัย และแก้ไขได้นะคะ) ก็ถือว่ามองแล้วเห็นถึงความเป็นญี่ปุ่นดีค่ะ ถ้ายก่อนเดินเท้าไปวัดต่อ 1. ระยะทางจากสถานีไปยังวัดเค้าบอกว่า ประมาณ 10 นาที แต่เดินได้ เราก้เดิน ๆ แวะ ๆ ชิม ๆ มาเรื่อย ๆ ก็เจอนิ่เข้ากลางสี่แยกถนนทางเดินไปวัดค่ะ “คู่แต่งงาน” พอรถลากลากผ่านจุดไหนเค้าจะปรบมือกันให้ตลอดทางเลยหล่ะค่ะ สงสัยวันนี้ฤกษ์จะดีจริง ๆ นะคะ คู่บ่าวสาวหน้าตาระรื่น เมื่อ 5 สาวหัวใจโต ปรบมือให้กะเค้าด้วย 555+ ก็เห็นเค้าทำ กำ ไม่อยากแปลกแยกนิ่ค่ะ และเราก็มาพร้อมกับความรัก เพราะหัวใจบนเสื้อใหญ่มากกกก 2. มาถึงอีกจุดคือปากทางเข้าวัด ทุกคนยังวนเวียนกะคู่บ่าวสาว เสมือนกับเป็นญาติเค้า เพราะเพิ่งเคยเห็นประเพณีการแต่งงานแบบญี่ปุ่นจริง ๆ ค่ะ ก็คงต้องทำพิธีที่วัดเหมือนกับบ้านเราอ่ะเนอะ บรรดาญาติ ๆ ก้แต่งตัวชุดกิโมโนที่เลือกสรรมาแล้วอย่างเต็มสตรีมค่ะ 3. สงสัยเจ้าโครงสีแดงนิ่จะเป็นสัญลักษณ์ประตูเพื่อเข้าไปทุกที่แน่หล่ะค่ะ เจออีกแล้ว แต่ที่แน่ ๆ อยากถายรูปกะบ่าวสาวค่ะ เลยขอถ่ายมุมแบบส่วนตั๊ว ๆ มาก ๆ (คือแอบถ่ายเค้า ว่างั้น) ชุดเจ้าบ่าวเท่ห์มาก ๆ หยั่งกะวามูไร ส่วนเจ้าสาวเกี๊ยะนะคะ ค่อย ๆ เดินประคองกันไป พวกเราก็เดินประกบ เพราะจะเข้าวัดพร้อมกันพอดี จนญาติ ๆ อดหันมาถามไม่ได้ว่า พวกหล่อนมาจากที่ไหนกันค๊ะ อ๋อ..ไทยแลนด์ไอเลิฟยูค่ะ 1. พอใกล้เข้าตัววัด ก็จะมีจุดที่เป็นบ่อน้ำให้เราล้างหน้า ล้างมือเพื่อความเป็นสิริมงคล คงคล้าย ๆ น้ำมนต์บ้านเรา ไม่มีพลาดค่ะแวะทุกจุดอย่างที่คนญี่ปุ่นควรจะทำจริง ๆ แล้วก็เดินผ่านศาลาที่มีคู่บ่าวสาวอีกคู่กำลังทำพิธีอยู่ ส่วนคู่เมื่อสักครู่ต้องเดินบันไดขึ้นไปข้างบนโน้น แต่กระนั้น เพื่อนคนนึงทักมาว่า ตอนนั้นที่มาวัดพระใหญ่อ่ะ ไม่ต้องขึ้นบันไดน่ะ เดินมาก็ถึงเลย อ้าว ๆๆๆๆๆ ยังไงละคับพี่น้อง วันที่สี่แล้วก็มีเมื่อยบ้าง อะไรบ้างนะค่ะ ยังจะผิดทางอีกเหรอ และแล้วก็แยกย้ายกันไปถามคนระแวกนั้น สรุปได้ว่ามาผิดวัดค่ะนิ่น่ะวัดคามาคุระจริง แต่พระใหญ่ไม่ได้อยู่วัดนี้ ป๊าดดดด เข้าใจผิดอย่างแรงแทบกลับตัวกันไม่ทันเลย 2. เอ้า!!! ไหน ๆ ก็ไหน ๆ เลยหันหน้าเข้าวัดขอพรว่า ขอให้พวกหนูได้ไปไหว้พระใหญ่กันวะทีเถิ้ดดดดด จะไม่ดื้อ ไม่ซน อีกแล้วว อิอิ ก้ถือว่ามาเที่ยววัดอีกที่หลังจากที่ปฏิญาณกันไว้ว่าจะไม่โอ้เอ้แระ ยังไม่ได้ซื้อของเท่าไหร่เลยวันสุดท้าย ทำไมทำไมได้วัดแห่งนี้แถมมา ก็เลยเก็บรูปฉากสวย ๆ มาฝากซะเลย เหมือนกับไหอะไรซักอย่างเรียงรวม ๆ กันสูงพอควรค่ะ ถ้ายกวดได้ จะขอซดหนอ่ย เพราะเหนื่อยล้ากับการเดินมากไม่รู้ว่าวัดพระใหญ่ (ของจริง) นิ่มันอีกไกลไม๊ ทีนี้เลยหาทางลัดเพื่อกลับไปยังสถานีตั้งต้นให้เร็วที่สุด ด้วยการนั่งแท็กซี่ละค่ะ ประมาณพันกว่าเยน ก็ 4-5 ร้อยบาท ในระยะเวลาประมาณ 15 นาที ก็โอนะคะไม่ต้องเหนื่อยแล้ว และได้ถึงวัดของจริงด้วยค่ะ 1. ไชโย!!! ถึงแล้วจ้า วัดพระใหญ่แห่งเมืองคามาคุระ (Kamakura Daibutsu, Great Buddha) คนส่วนใหญ่มักจะรู้จักกันในนาม Daibutsu ซึ่งแปลตรงตัวได้ว่า “พระพุทธองค์ใหญ่” แต่น้อยคนที่ทราบว่าชื่อจริงของ Daibutsu ที่ Kamakura องค์นี้คือ พระอมิตตาพุทธ นิโอยุราอิ (Amida Nyoyurai) ตั้งอยู่ภายใน วัดโคโตกุอิน (Kotoku-in Temple) องค์ที่เห็นในปัจจุบันสร้างจากสำริด เสร็จเมื่อปี พ.ศ.1795 ความสูงรวมฐานอยู่ที่ 13.35 เมตร เฉพาะตัวองค์พระนั้นสูง 11 เมตร น้ำหนักราว 122 ตัน พอทราบประวัติดังนี้แล้วก้ได้ได้เวลาป่วนเมืองกันอีกรอบด้วยการถ่ายภาพเป็นที่ระลึกซักหน่อย ต้องบอกว่าของเค้าศักดิ์สิทธิ์จริง ๆ ไม่ตั้งใจมาจะหลงทางไปก่อนแล้วค่อยถึง 555+ 2. พระใหญ่จริง ๆ นะคะ เดินเข้าวัดมาแป๊บเดียวก้ถึง แนะนำให้มาค่ะ สำหรับการเดินทางที่ไม่ต้องหลงไปหาข้อมูลมาแล้วค่ะ จากสถานี Tokyo -JR Yokosuka line-->Yogohama-->Ofuna-->Kita-kamakura ใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมง ออกจากสถานีต่อ รถไฟสาย Enoden Line ลง ฮาเสะ(Hase) ราคา 190 เยน เดินต่อไปทางเหนืออีก 10 นาที หรือ นั่งรถเมล์จากป้ายหมายเลข 6 หน้าสถานีรถไฟ Kamakura ค่าโดยสาร 170 เยน ประมาณ 15 นาทีก็ถึงทางเข้าวัดพระใหญ่ เสียค่าเข้าชม 200 เยน 07.00-17.00 ทุกวันค่ะ 1. ได้เวลากลับกันแล้ว ขณะนั้นเป็นเวลาประมาณ 3-4 โมงเย็น ถือว่าเพลินมาก ๆ กับที่คามาคุระ แล้วใครน้าที่บอกว่าจะรีบไปรีบกลับเข้าเมืองเดินเล่นซึมซับบรรยากาศแถวฮาราจุกุ ชินจุกุ ชิบูย่า ลบปงหงิเต็ม ๆ ซะหน่อย กลายเป็นอยู่แค่ขอบ ๆ ค่ะ แต่ก้ถือว่าเพลินดีทีเดียวได้เห็นอะไรที่ไม่เคยเห็น อย่างเจ้ารถคันน้อย พ่วงด้วยหมาน้อยแบบนี้ ชิวไม๊ละค่ะ ขับอยู่แถว ๆ ซอยเข้าวัด ที่เป็นบ้านเรือนคนระแวกนั้น ถ้านึกไม่ออกให้นึกถึงการ์ตูนโดเรม่อนเลยค่ะ บ้านติด ๆ กันวางผังอย่างมีระเบียบ (ขอแซวคุณลุงคนขับรถพาน้องหมาชมวิวนิดนึงนะคะ สงสัยแกคงกลัวว่ารถเปิดประทุนเปิดเพลงจะเสียงดังรบกวน เลยต้องมีหูฟังใส่เอาไว้สร้างเสียงเพลงในโลกส่วนตัว อิอิ น่ารักวะไม่มี) ต้องบอกเลยค่ะว่าชาวบ้านน่ารักกันมากนะคะสังเกตได้ว่าพยายามต้อนรับนักท่องเที่ยว ทำให้เราประทับใจที่นี่ไม่รู้ลืม 2. และแล้วเราก็เข้ามายังใจกลางเมือง แถวฮาราจุกุกันอีกครั้ง มืดจนได้ค่ะ ร้านค้าก็ใกล้ปิดเต็มที ทำให้พวกเราต้องตกลงที่จะแยกกลุ่ม แยกย้ายกันไปซื้อของที่ตัวเองเล็ง ๆ ว่าอยากจะได้ ก้เรียกได้ว่าเดินกันขาขวิดอ่ะค่ะ เวลามีน้อยต้องเก็บทุกอณู สรุปแล้วนอกจากจะมื่อยขาเต็มทน ยังต้องหอบข้าวของพะรุงพะรังขึ้นรถไฟใต้ดิน น่าเห็นใจสาว ๆ พวกนี้ซะไม่มี ความซ่าส์ ความป่วนเมืองที่เล่า ๆ ไป ไม่เหลือแล้วค่ะ หมดแรง และเป็นที่มาของคำว่าไม่ไหวจะเคลียร์ จนสุดท้ายมาจบที่มื้อเย็น ยากินิกุ ปิ้ง ๆ ง ๆ แถวฉาราจุกุ อื้มมมม ค่อยยังชั่วหน่อยที่มีมื้อดี ๆ แบบนี้ปิดท้าย ทำให้เราคิดว่าคุ้มค่าจริง ๆ กับการมาเที่ยวครั้งนี้ค่ะ 3. ได้เวลากลับกันแล้ว ยาฮู้ หลังจากเหนื่อยล้า อ่อนแรงกับวีรกรรมที่เล่ากันมา 4 วัน มาถึงวันที่ 5 ก็ต้องเช้คเอ้ท์ออกตอนเที่ยงเพื่อกลับไปยังแอร์พอร์ต ซึ้งพวกเราก็ตื่นกันแต่เช้ารีบทานข้าวที่โรงแรม และออดมาสูดอากาศสดชื่นเต็ม ๆ ปอดที่ชินจุกุตอนกลางวันอย่างเต็มปอด คิดไว้ว่าคราวหน้าคราวหลังมาเจอกันอีกน่ะ เจแปน ต่อไปจะไม่หลงอีกแล้วน่ะ ฮาฮ่า ณ ตอนนั้นก็คิดถึงอาหารไทยขึ้นมาจับใจ ก่อนจะไปขอฝากทิปสืเล้กน้อยนะคะ สำหรับคนที่ซื้อของไม่ทันแบบพวกเรา ที่แอร์พอร์ตยังมีให้เลือกอีกเยอะเลยค่ะ โดยเฉพาะขนม นม เนย ที่มีเฉพาะที่ญี่ปุ่นอย่างโตเกียว บานาน่า ถ้าใครไปก็อย่าลืมเผื่อเงินไว้ หรือจะใช้บัตรเครดิตก็สะดวกดีค่า ในที่สุดเหมี่ยวก็พาทุกคนกลับถึงกรุงเทพกันซะทีนะคะ ไปญี่ปุ่นตั้งแต่เดือนกันยา กว่าจะกลับถึงเมืองไทยปาเขาไปเดือนพฤศจิวะแล้ว หุหุ แบบขำ ๆ มัน ๆ ขอให้บอกค่ะ บล็อกหน้าพาเพลิน อยากให้นำเสนอเรื่องอะไรบอกกันได้นะคะ จัดได้ จัดให้ค่ะ