There are no categories in this blog.

Location: BlogsChanida
Posted by: chanida	10/21/2009 6:10 PM
ชื่อตอน : เที่ยวญี่ปุ่น เดินให้วุ่น แวะหาไออุ่น ด้วยมันเผาหอมกรุ่น และแล้วเราก็เดินทางมาสู่วันที่ 2 คะ หลังจากที่เผชิญกับตะขาบหนุ่มในคืนแรกกันไปแล้ว มาดูกันว่า วันที่ 2 จะมีเรื่องฮาอีกแค่ไหน Let’s Go วันที่ 2 HAKONE-TOKYO-SHINJUKU NIGHT 1. ยังอยู่ที่ฮาโกเน่นะคะ ทั้งวันเราต้องนั่งกระเช้าไฟฟ้าแบบนี้เพื่อไปยังสถานที่ท่องเที่ยวต่าง ๆ ของฮาโกเน่ ซึ่งก็มีทะเลสาบอาชิ กับจุดชมวิวภูเข้าไฟฟูจิค่ะ แต่ก่อนจะขึ้นกระเช้าขอเล่าเรื่องราวความขำก่อนนิดนึง เพราะพวกเราได้เช็คเอ้าท์ออกจากโรงแรมแล้วใช่ไม๊ค่ะ ทีนี่ละ ก็จะมีกระเป๋าพะรุงพะรัง เราก็จำเป็นต้องหาที่ฝาก ...แต่...วันนั้นบังเอิ๊ญ เป็นวันหยุดพอดี ล็อกเกอร์ฝากกระเป๋าเจ้ากรรมก็ดันมาเต็มซะอย่างนั้น แล้วทำไงดีละ พวกเราก็ต้องรอจนกว่าจะมีคนมาคืนกุญแจ ทันใดนั้น ก็มีหนุ่มญี่ปุ่นคนนึงเดินเข้ามาไขกุญแจล้อกเกอร์อย่างรวดเร็ว แล้วก็มีกลุ่มวัยรุ่นวิ่งเข้าไปฉกชิงต่อหน้าต่อตา อ๋อ เค้าทำกันแบบนี้ พวกเราก็เอามั่งค่ะ เป็นเวลากว่า 10 นาทีที่พวกเราตั้งท่าเหมือนกับนิ่งวิ่งที่อยู่ในท่าที่ 2 ก่อนสตาร์ท ทำไปได้ 2. ในที่สุดเหล่าสาว ๆ ก็ขึ้นกระเช้ามาด้วยหน้าตาสดใส เพราะนึกว่าจะต้องแบกกระเป๋าขึ้นมาด้วยซะแล้วววว แต่แบบว่า กระเช้าสูงมากค่ะ ที่เห็นยิ้ม ๆ นั่น กลัวนะคะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งช่วงหุบเขา ด้านล่างเป็นทะเลสาบ ดูแล้วก็สวยอ่ะค่ะ แต่มันเคว้งคว้าง เวลาลมมากระทบกระเช้า มันก็แกว่ง ๆ ๆ อยู่เหนือทะเลสาบ อยากถ่ายรูวิวก็อยากถ่าย แต่อีกมือก็เกาะแน่นเหมือนกันค่ะ โดยระหว่างทางนอกจากเราก็จะเห็นบ่อกำมะถันสีเหลือง ๆ มีควันขาว ๆ ออกมา ไม่รู้ทำอะไรกันค่ะ ใครทราบช่วยบอกที 3. ถึงแล้วค่ะ จุดแรกที่ลงจากกระเช้า Owakaduni หุบเขากำมะถัน ก็จะมีบ่อกำมะถันซึ่งสามารถต้มไข่ให้สุกได้ พอสุกแล้วไข่จะเป็นสีดำ คนญี่ปุ่นเชื่อว่า ทานแล้วจะอายุยืนไป 7 ปีค่ะ เหมี่ยวต้องเดินจากป้าย ไปตรงเนินเขาด้านหลังค่ะ ดูเหมือนจะไกลมาก แต่พอเดินได้ ไม่ชันมาก 1. ขึ้นมาแล้วค่ะ บ่อกำมะถัน ควันโขมงเลย น้ำเดือดปุด ๆ กลิ่นเหม็นตุ ๆ ด้วย ไม่รู้ว่าเค้าต้มไข่ในนี้จริง ๆ รึเปล่า แล้วก็ไม่รู้ว่ากินไปแล้วอายุจะยืนขึ้นจริง ๆ มั้ย เพราะดูแล้วสงสัยคงต้มมาหลายล้านฟอง น้ำขุ่นเชียว แต่คนญี่ปุ่น และนักท่องเที่ยวก็จริงจังมากกับการปอกไข่ทดลองรับทานไข่ต้มเปลือกสีดำ แต่พอแกะออกมาก็เป็นสีขาวตามปกตินะคะ 2. ระหว่างทางลงหันไปเห็น โอ้ววิวสวยงามของภูเขาไฟฟูจิคะ เห็นวับ ๆ อยู่ข้างหลังเป็นเงา ๆ เท่านั้น เพราะหมอกแอบเยอะ เลยมองเห็นคุณฟูจิไม่ชัดเอาซะเลย เรียกว่าเป็นดวงจริง ๆ ค่ะ สำหรับใครที่มาชม หรืออยากมาถ่ายรูป เพราะถ้ามาแล้วอากาศไม่ดีก็จะไม่ได้เห็นยอดขาว ๆ อันสวยงามของภูเขา แต่พวกเราเห็นแค่นี้ก็กรี๊ดกร๊าด จนวัยรุ่นญี่ปุ่นบอกว่า มา ๆ ชั้นถ่ายรูปให้พวกแกก้อด้าย...~.~ 1. วะฮาฮ่า เจ้าคิตตี้ตัวนี้น่ารักมาก ๆ เลย ทึ่งญี่ปุ่นอย่างนึงนะคะ เพราะไม่ว่าจะทำอะไร มุมไหนของประเทศเค้าจะใช้ตัวการ์ตูนมาเป็นสัญลักษณ์บอกเล่าเรื่องราว หรือป้ายบอกทาง ป้ายเตือนต่าง ๆ ตามที่สาธารณะ อย่างเจ้าคิตตี้ไข่ดำนิ่ก็เหมือนกัน เพื่อนที่เคยมาบอกว่า ตอนแรกมีตัวเดียวค่ะ ก็คือเจ้าตัวข้าง ๆ เหมี่ยวนี้ ตั้งอยู่หน้าร้านขายไข่ดำ และของฝากค่ะ เห็นแล้ววิ่งเข้าหาเลย ชอบคิตตี้อ่ะ 2. แท่น แทน แท้น มาแล้วอีกหนึ่งตัวใหม่ค่ะ คิตตี้อยู่ในไข่ดำ คิดสภาพนะคะว่าสาว ๆ ต่างก็ชอบคิตตี้ ไม่รู้ทำไม แต่ว่า 5 คน ถ่ายคนละ 2 ตัว 2 รูป กว่าจะวนครบทีม พี่ยุ่นแกก็งงเหมือนกัน ว่าอะไรกันนักกันหนา เด็ก ๆ ที่อยากเค้ามาถ่ายกับพี่คิตตี้คงคิดว่า ยัยพวกนี้เป็นอะไรมากไม๊ แล้วก็หน้าเบะ ๆ นิดนึงอ่ะค่ะ สงสารเด็ก แต่ขอโทษ พี่ชอบบบบบคิตตี้ งั้นขอรูปรวมอีกซักรูปละกัน 3. เราเก็นเหมี่ยวคิตตี้อยู่ในไข่ดำกันไปแล้วนะคะ คราวนี้มาดูเหมี่ยวดำญี่ปุ่นที่ไม่ใช่คิตตี้กันบ้างดีกว่า ตัวนี้เดินมาเจอริมทะเลสาบหลังจากที่เราชมบ่อกำมะถันกันมาแล้ว ก็ขึ้นกระเช้าผเพื่อจะไปล่องทะเลสาบค่ะ ระหว่างรอเรือออกก็เจอเจ้านี้ เรียกเหมี่ยว ๆ เดี๋ยวก็มา ตัวเบ้อเริ่มค่ะ เลยถ่ายขำ ๆ เก็บไว้ดู (เหมี่ยวนิ่ชอบแมวเอามาก ๆ เลยนะเนี้ย) 1. สถานีสุดท้ายของวันนี้ค่ะ ก็คือการล่องทะเลสาบอาชิ ตอนนั้นก็เวลาประมาณ 3-4 โมงแล้วละค่ะ แต่อากาศดีมาก สลัว ๆ และอย่างที่บอกอ่ะค่ะ ถ้าอากาศดี ๆ ก็จะเห็นคุณฟูจิแบบเต็ม ๆ อีกด้วย (พวกเราผิดหวังไปตาม ๆ กัน และหวังว่าครั้งหน้าเจะได้มาเห็นพี่เค้า) พวกเราคิดว่าจุดนี้เป็นจุดที่เราจะลาฮาโกเน่กลับโตเกียวกันแล้ว ก็เลยเก๊กท่ากับพี่กัปตันเค้าหน่อยค่ะ ก่อนที่จะชิว ดูวิวระหว่างทาง 2. บรรยากาศระหว่างล่องเรือนะคะ ก็จะเห็นเป็นรีสอร์ท ที่พักหรู ๆ เลยนะคะ เพราะวิวทะเลสาบแบบนี้คงแพงน่าดู (และคงไม่มีตะขาบ hahaha) สิ่งที่เห็นอีกจุดก็คือ ประตูเข้าเมืองทางทะเลประตูแรกของญี่ปุ่น เป็นประตูสีแดง ๆ ธรรมดา ๆ ค่ะ แต่เล็กมาก ไม่สามารถถ่ายรูปมาให้เห็นได้ คิดว่าระดับน้ำคงเพิ่มขึ้นมาจนกินไปเกือบครึ่งประตูแล้ว วันต่อ ๆ จะมีภาพตัวอย่างให้ดูค่ะ สรุปว่าฮาโกเน่ อาชิ ชิวจริง ๆ ให้มาอีกก็มาน่ะ 1+2 ถึงเวลากลับกันแล้วค่ะ เรื่องเล่าตลก ๆ ระหว่างทางกลับก็คือ อย่างที่บอกไว้ในตอนแรกนะคะ ว่าซื้อตัวรถไฟโรแมนซ์ในราคาพิเศษมา เพราะด้วยความที่วิ่งเร็วขึ้น และก็คิดว่าช่วยประหยัดเวลาเยอะ แต่ไอ้ตอนขามาที่ซื้อ ก็เข้าใจว่าเป็นการเพิ่มเงินแบบไป-กลับที่เดียวเลย พวกเราเห็นรถไปหัวมน ๆ หน่อยก็เลยขึ้นไปจับจองที่นั่งด้วยความอยากกลับโตเกียวกันแล้ว นั่งมาได้ซักประมาณเกือบชั่วโมงค่ะ ก็มีเจ้าหน้าที่เดินมาตรวจ แล้วก็มาหยุดที่กลุ่มสาว ๆ แล้วขอดูตั๋ว เราก็ให้ตั๋วดูตามปกติ แต่เค้าบอกว่า ตั๋วเรามันรถไฟธรรมดาน่ะ!!! ให้ลงสถานีหน้า แล้วต่อรถหวานเย็นไป Y_Y อ้าวว....พี่น้องคับ จะให้หวานเย็นไปกว่าอีกครึ่งทาง คืนนี้จะถึงไม๊เนี้ยโตเกียว เจ้าหน้าที่รถไฟพูดเสร็จ ก็ทำท่าเหมือนจะช่วยหาทางออก แต่ก็เดินไป ปล่อยให้พวกเรานั่งงง ๆ แล้วก็ตกลงกันว่า ลงก้อลง ดีกว่าโดนปรับ พอลงไปต่อหวานเย็นเท่านั้นแหล่ะ พี่ท่านเล่นจอดทุกสถานีเลยคร้าบบบ แล้วที่เหลือกว่าจะถึงโตเกียวอีก 20 กว่าสถานีได้ ถ้าใช้เวลาระหว่างสถานีรวมการจอดรับ-ส่งสถานีละ 6 นาที อีก 2 ชม. โน้นน่ะ จะถึง OMG!!! พวกเราเลยตัดสินใจ ลงจากรถไฟอีกที เพื่อไปซื้อตั๋วพิเศษกลับถึงโตเกียวเร็ว ๆ ค่อยยังชั่วค่ะ ใช้เวลาประมาณ 40 นาทีก็ถึง ไม่งั้นหล่ะหวานเย็น ติ้งหน่อง ๆ แน่เลย กว่าจะถึงโตเกียว ลงที่สถานีชินจุกุอันสุดแสนจะวุ่นวาย ในค่ำคืนวันศุกร์ลองคิดสภาพ บ้านนอก 5 สาวลากกระเป๋าลงจากรถไฟด้วยความเหนื่อยล้า จากการต่อรถไฟก็เดินทางเข้ากรุงโตเกียว ไปยังโรงแรมที่พัก ขณะนั้นก็เวลาเกือบ 4 ทุ่มเข้าไปแล้ว ข้าวปลาก็ยังไม่ได้รับทาน ฉะนั้นพวกเราตัดสินใจว่า มื้อแรกในโตเกียวเราจะต้องเริ่ด ๆ เลยน่ะ สรุปแล้วเดิน ๆ ๆ หาเท่าไหร่ มันก็แยกไม่ถูกจริง ๆ ว่าอันไหนถึงจะโอ ส่วนใหญ่จะเป็นข้าวจานเดียว เพื่อนเรียกว่าหมูกด คือเป็นข้าวที่กดออเดอร์เอาจากตู้ เป็นหมูทอดบ้าง หมูแกงกะหรี่บ้าง มื้อแรกจะกดตู้เหรอ!!!??? ไม่เอาน่ะ เราก็ต้องเดินลากท้องต่อไปหาร้ายไฮโซ จนมาเจอร้านเล็ก ๆ บนตึกแถวกลางชินจุกุ สั่งกันไม่ยั้งเลยค่ะ มื้อแรกนิ่ มื้อต่อ ๆ ไป ค่อยว่ากันว่าจะกดไม่กด คริคริ ก้อแบบว่าต้องเก็บแรงเอาไว้สำหรับวันต่อไป เพราะเราจะไปวัดอาซากุซะค่ะ การเดินทางของ 5 สาวในวันที่ 2 เป็นไปด้วยความทุลักทุเลใช้ได้เลย แต่พวกเค้าจะเหนื่อย ย้อท้อ หรือเข็ดกับโตเกียวหรือไม่ หรทอเหล่า 5 สาวจะมีวิธีการรับมืออย่างไร ไม่นานได้ติดตามอย่างแน่นอน hohoho!!!